انگار که دنیا یه تغییر تازه و دردآور داره.اونقدر سوشال مدیا توی تنهایی ما از فرصت استفاده کرده که دیگه بخوایم هم نمیتونیم منکرش بشیم.مث بازی تو یه زمین بی طرف وقتی خودت میزبانی.کل وقت ما گرفته میشه اما دیگه فکری از طرف ما نیست.هر چی هست فقط تحمیل ظاهر هر چیزی به مغز ماست.

واسه خودم به شخصه خیلی کارها رو انجام میدم که اگه شبکه های اجتماعی نبود دلیلی بر شوآف نبود.

دعا می‌کنم عزیزم که هرگز در جای اشتباه و کنار آدم‌های اشتباه نباشی. که هرچقدر هم که شریف و محترم و تلاشگر و هرقدر هم که شایسته‌ی تحسین باشی؛ کنار آدم‌هایی که آدمِ دنیای تو نیستند، حرام می‌شوی...
می‌دانی بدترین بخشِ اینگونه زیستن کجاست؟ این‌که آنقدر دیده و فهمیده نمی‌شوی تا خودت را مقصر بدانی و حس کنی کافی نیستی!